765 ve 5237 sayılı TCK arasındaki fark nedir?

765 ve 5237 sayılı TCK arasındaki fark nedir?

765 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (TCK) arasındaki bazı farklar :

• Görevi Kötüye Kullanma Suçu : 765 sayılı TCK'da bu suç üç ayrı maddede düzenlenirken, 5237 sayılı TCK'da tek bir maddede toplanmıştır
• Tekerrür Uygulaması : 5237 sayılı TCK'da mükerrirler hakkında cezanın artırılması uygulaması kaldırılmıştır
• Kamu Görevlisi Tanımı : 5237 sayılı TCK'da kamu görevlisi ifadesi kullanılarak, memur ve diğer kamu görevlileri ayrımı ortadan kaldırılmıştır
• İspat Hakkı : 765 sayılı TCK'da isnadın ispatlanması için mahkumiyet kararı aranırken, 5237 sayılı TCK'da kamu davasının açılmış olması yeterlidir
• Yağma Suçu : 765 sayılı TCK'da yağma suçları, "Mal Aleyhine Cürümler" başlıklı onuncu kısımda yer alırken, 5237 sayılı TCK'da "Malvarlığına Karşı Suçlar" başlıklı onuncu bölümde düzenlenmiştir

765 sayılı TCK nedir?

765 sayılı TCK, 1 Mart 1926 tarihinde kabul edilen ve 13 Mart 1926'da Resmi Gazete'de yayımlanan Türk Ceza Kanunu'dur. Bu kanun, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı kanunun 12. maddesi ile tüm ek değişiklikleriyle birlikte yürürlükten kaldırılmıştır. 765 sayılı TCK'nın bazı maddeleri şunlardır: Madde 1: Kanunun sarih olarak suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilmez. Madde 2: İşlendiği zamanın kanununa göre cürüm veya kabahat sayılmayan fiilden dolayı kimseye ceza verilemez. Madde 3: Türkiye'de suç işleyen kimse, Türk kanunlarına göre cezalandırılır. Madde 4: Bir Türk veya yabancı, yabancı memleketlerde Türkiye Devleti'nin şahsiyetine karşı bir cürümü işlerse, hakkında resen takibat yapılarak bu kanundaki cezalarla cezalandırılır.

TCK 5237 nedir?

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (TCK), 26/9/2004 tarihinde kabul edilmiş ve 12/10/2004 tarihinde yürürlüğe girmiştir. TCK'nın amacı: kişi hak ve özgürlüklerini, kamu düzen ve güvenliğini, hukuk devletini, kamu sağlığını ve çevreyi, toplum barışını korumak ve suç işlenmesini önlemektir. Kanunda, bu amacın gerçekleştirilmesi için ceza sorumluluğunun temel esasları ile suçlar, ceza ve güvenlik tedbirlerinin türleri düzenlenmiştir. Bazı önemli maddeler: Suçta ve cezada kanunilik ilkesi (Madde 2): Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için ceza verilemez. Taksir (Madde 22): Taksirle işlenen fiiller, kanunun açıkça belirttiği hallerde cezalandırılır. Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi (Madde 3): Kişiler arasında ırk, dil, din gibi nedenlerle ayrım yapılamaz.